ابو القاسم سلطانى

169

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

شيرابه برگ‌ها داراى ليپاز ، آميلاز ، پروته آز و كيماز بوده و فيبرين را هضم مىكند لذا جهت نرم شدن گوشت و زود هضم شدن آن شيرابه تازه برگ را به گوشت اضافه مىكنند همچنين براى تسكين درد ناشى از گزش حشرات و براى از بين بردن زگيل و ميخچه مورد استفاده درمانى قرار مىگيرد . توضيح : در كليه كتب سنتى ذيل عنوان تين آمده است . ( 1 * ) - بند هش ص 66 ، واژه‌نامه پهلوى - پازند 86 ( 2 * ) - رجوع شود به " طب المصرى القديم " صفحات 64 - 67 - 79 ( 3 * ) - كتاب مقدس ( تورات ) ص 227 و 389 ( 4 * ) - قرآن مجيد ، سوره مباركه ش 95 " التين و الزيتون " ( 5 * ) - در دياسقوريدوس بلافاصله پس از شرح انجير ، خواص انجير نارس با عنوان جداگانه " النتيون هو التين الفج " آمده است . ( 6 * ) - Vitiligo alba ( 7 * ) - موغالى ، راسو ، ابن عرس ، موش خرما Mustela sulpalmata ( 8 * ) - تت دياسقوريدوس م - 1 ش 144 و 145 ص 121 و 123 ( 9 * ) - مطالب كاملا با آنچه در دياسقوريدوس ذيل " سوقا " آمده است مطابقت دارد . ( 10 * ) - تت الحاوى ج 20 ص 197 ( 11 * ) - تت جامع مفردات ابن بيطار ج 1 ص 146 ( 12 * ) - الابنيه ص 77 ( 13 * ) - تت قانون عب 446 ( 14 * ) - تلخيص از اختيارات 86 ، تحفه 66 ، مخزن 180 Code - 2437 انجير Ficus carica L . var . genuine Boiss . درختى است به ارتفاع 6 متر و قطر 40 سانتيمتر از خانواده Moraceae با تاج گسترده ، تنه صاف ، كشيده ، پوست به رنگ خاكسترى ، برگ‌ها متناوب ، دمبرگدار ، قلبى شكل يا 7 - 3 لوب ، زبر به درازاى تقريبا 20 سانتيمتر ، گل تك جنسى ، ريز به‌ندرت دو جنس ، نهنج كه به غلط ميوه خوانده مىشود . گلابى يا كروى شكل ، توخالى بدون كرك ، خوراكى و شيرين مزه ، ميوه فندقه كليوى شكل . اين درخت ، گاهى در جنگل‌هاى شمال بطور انگل بر روى درختانى نظير افرا و سرو در فاصله انشعابات آن‌ها مىرويد و از آنجا ريشه‌ها در طول درخت پائين آمده و به خاك مىرسد .